• De gouden weg naar Tokyo 2020 STOPT nu

    Mijn lichaam zegt na 5,5 jaar topsport, het is genoeg geweest. Ik heb altijd gezegd dat mijn lichaam voor alles gaat. Al meer dan een jaar blessures en pijntjes het is klaar nu. Ik stop met topsport.

    Ik merk dat mijn lichaam het niet meer aan kan, ik kan niet meer het maximale geven en doen wat nodig is om op topniveau mee te strijden om de prijzen. Het lichaam geeft aan een stapje terug te moeten doen. Na vele gespreken met mensen in mijn omgeving, maar ook artsen heb ik nu dit besluit genomen. Sporten op recreatief niveau blijf ik doen, sport is belangrijk in mijn leven.

    Ruim 5,5 jaar heb ik genoten. Van mijn hobby heb ik mijn werk kunnen maken. In prachtige landen geweest, fijne mensen ontmoet en deelgenomen aan fantastische toernooien. En wat trots ben ik op de mijn prestaties. Als onbekende startte ik in 2013 op het WK weg in Canada, goud! Mijn wereld stond op de kop. In 2014 Wk baan in Mexico, de 3 km ging slecht, ook dat hoort bij topsport. Op de 1 km werd ik tweede van de wereld, met drie tiende achterstand op de nummer 1. Het was duidelijk, in RIO tijdens de paralympische spelen moest dat mijn onderdeel worden. DE jaren die volgenden was er altijd de strijd tussen de Chinees Li en mij. In 2016 pakte ik eindelijk de wereldtitel op de baan in een wereldrecord. Een wereldrecord, hoe gaaf was dat.
    September 2016 het toernooi waar ik al van droomde toen ik kind was, het toernooi waar ik al jaaren voo leefde en trainde, de paralympische spelen. En wat was het een geweldig toernooi, een vol wielerstadion en ik mocht daar voor team NL rijden. Trots ging ik naar huis met een zilveren en bronzen medaille. Ook tijdens mijn carrière heb ik mij acht keer mogen kronen tot Nederlands kampioen. Al deze momenten had ik nooit willen missen en blijf ik altijd koesteren.

    En nu? Wat ga ik nu doen? Wat komt er op mijn pad? Ik ga opzoek naar een baan waar ik mijn levenservaring in kwijt kan. Mensen met handicap helpen in de sport of fietsen verkopen in een wielerzaak. We gaan zien wat er op mijn pad komt. Eén ding is  zeker, ik ga weer aan de slag met mijn andere grote hobby en dat is voetbaltraining geven aan de jeugd o-15 1 (C1). En nu niet alleen training geven, maar ook als coach mee naar de voetbalwedstijden. En verder mijn sociale leven weer oppakken, meer tijd met familie en vrienden door brengen.

    Tot slot wil ik al mijn teamgenoten, coaches, fysio’s, mekaniekers bedanken voor de geweldig jaren, mede dankzij jullie heb ik echt genoten en al die mooie resultaten behaald. Het gaat jullie goed en ik blijf jullie zeker volgen richting Tokyo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>