• Riiooooooo

    Waar moet ik eens beginnen? Zoveel mooie dingen mee gemaakt, zoveel indrukken op gedaan.
    Laat ik beginnen met de wedstrijden die ik gereden heb. Mijn eerste wedstrijd was de 3km achtervolging kwalificatie in de ochtend. Ik mocht starten in de laatste rit tegen de Chinees Li en wist wat ik moest rijden om de kleine of grote finale te halen. De 3 km is niet mijn favoriete onderdeel, heb hier weinig op getraind en kwam daar tijdens de race al snel achter. Ik ging veel te snel van start in de eerste ronden waardoor ik het de laatste ronden echt zwaar kreeg. Mijn geluk was dat de Chinees mij inhaalde en hier door een richtpunt had in de laatste 4 ronden. Door het richtpunt is het mij gelukt om vierde te worden (0,1 seconde) sneller dan nummer vijf. Daardoor mocht ik s ’avonds starten voor de bronzen plak tegen de Duitser Winkler . In overleg met de bondscoach was de tactiek duidelijk, we gaan voor de catch. Zo gezegd zo gedaan. Wij gingen van start en in precies 45 seconde had ik de Duitser in gehaald. Brons in de pocket. Het Braziliaanse publiek vond het geweldig. De publieke belangstelling was enorm, het stadion was zo goed als helemaal bezet. Dit had het publiek nog niet eerder gezien en waren dol enthousiast. Na de huldiging mocht ik even met de medaille naar de tribune waar mijn ouders, buren en beste vriend zaten. Ze hadden mij nog maar net gefeliciteerd en er stond al een hele haag Brazilianen om mij heen die met mij op de foto wilden, super gaaf om mee te maken.
    p1010746 14238207_10153979993225208_3143571803512169613_n2 14232982_10153979992500208_2256449475589355326_n1

    De volgende dag 10 september, deze dag stond al jaren in mijn agenda, deze dag moest het gebeuren. De 1km waar ik wereldkampioen op ben en het wereldrecord in handen heb. De afstand waar ik helemaal na toe heb geleefd. Vooraf was het duidelijk dat het spannend ging worden. Er gingen 26 man van start en ik de startte in de laatste rit. De eerste 20 ritten schrok ik niet van de tijden, maar wist dat de snelsten vanaf dat moment aan de beurt kwamen. De laatste rit voor mij reed de Chinees Li, hij reed een geweldige tijd en pakte mijn wereldrecord, helaas . Maar ik schrok niet van zijn tijd. Voor mijn gevoel moest die tijd voor mij ook haalbaar zijn, als ik na de trainings tijden keek. Mijn fiets werd in de startmachine gezet, er werd afgeteld en daar begon mijn 1km. 4 ronden, alles geven en kijken waar het schip strand. Het ging super goed na 2 ronden lag ik voor met 0,6 seconde, maar toen kwam de man met hamer. Mijn benen liepen helemaal vol waardoor ik de snelheid niet meer kon vast houden. Het waren toen 2 ronden overleven maar het was niet genoeg toen ik over de finish kwam, geen goud waar ik echt voor kwam. Maar wel zilver waar ik nu wel heel blij mee ben en mee kan leven.
    14292252_10153979993125208_9079797813460993142_n2 screenshot_2016-09-10-23-49-15 p1010603

    Na de 1km tijdrit zat het baantoernooi er op voor mij en had ik een paar dagen rust, tijd om te herstellen. Nog een dagje gezellig en ontspannen kunnen doorbrengen met mijn ouders, buren en beste vriend voor dat de wegwedstrijden begonnen.
    img_3901

    14 september moest ik weer in actie komen op de tijdrit op de weg, ik wist dat het een zware dag ging worden. Er stond enorm veel wind en helemaal niet getraind op de weg onderdelen. Ik deed meer mee onder het motto ik ben er toch. Het is toch weer een mooie ervaring. Ik ging van start voor de 20 km tijdrit (2 ronden), de eerste 5km ging echt lekker wind in de rug. Met 50 op de teller vond ik het lekker gaan. Maar ik wist ook dat de volgende 5km zwaar gingen worden met de wind vol op mijn neus en dat gebeurde ook. Het was gewoon overleven en ondertussen ook proberen beetje te genieten. Na 2 ronden gereden te hebben en helemaal gesloopt te zijn, bleek mijn tijd goed genoeg voor een negende plaats.
    p1010613-kopie p1010639-kopie
    16 september kwam ik voor het laatst in actie tijdens de wegwedstrijd van bijna 75km. In die wegwedstrijd had ik echt enorm veel zin, omdat het een mooi rondje was met wat klimwerk erin. De renners van C1-C3 gingen van start en je merkte dat iedereen gespannen was. Er werd dan weer hard gefietst en kort daarna weer in de remmen geknepen. Het was erg onrustig in het peloton. Door dit heb ik mij naar achteren laten zakken om alles rustig van achteruit te kunnen bekijken. Wat naar een paar kilometers later een goede keuze bleek toen er een grote valpartij was op de plek waar ik eerst fietste. Gelukkig niet gevallen maar wel de slag gemist en dan ook wetende dat je niet meer terugkomt en wedstrijd eigenlijk gelopen is. De wedstrijd wel uit gefietst en als 21ste geëindigd van de 39. Had op meer gehoopt, had goede benen en parcours lach mij wel, maar blij dat ik heel ben gebleven.
    p1010647-kopie p1010662-kopie

    En nu zit het grote avontuur erop, het avontuur waar ik jaren voor getraind heb en veel voor opzij heb gezet. Maar het is het meer dan waard geweest al die jaren hard trainen en dingen voor laten. Wat een geweldige ervaring, super mooi om mee te hebben kunnen/mogen maken. Dit heeft mij ook doen besluiten om nog 4 jaar door te gaan om hopelijk in Tokyo die missende kleur medaille te winnen “die gouden”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>