• Europa Cup + World Cup wedstrijden Italie

    Zaterdag 3 mei was de wegwedstrijd van 48 kilometer in Verolavecchia. Het was nog even onzeker als ik zou starten, in aanloop naar de wedstrijd kreeg ik klachten in mijn rug en doofheid in mijn been en voet. In overleg met de medische staf in Nederland ben ik toch van start gegaan, wel met pijnstillers. De eerste 4 rondes lag het tempo enorm hoog, zo hoog dat ik er even aan dacht om af te stappen i.v.m. de pijn die weer heel erg omhoog kwam. Maar ik zette de knop om en wou de wedstrijd gewoon uitfietsen. Gelukkig viel het in de vijfde ronde uit elkaar en mijn concurrenten en ik kwamen terecht in de tweede groep. Vanaf toen ging het tempo ook iets omlaag. Ik was zelf zo slim om zelf op kop te gaan fietsen zodat het even niet zo hard zou gaan en mijn rug even wat meer rust kon krijgen. Op een gegeven moment voelde ik geen pijn meer en voelde mij daardoor gelijk weer sterker. In de zevende t/m de tiende ronde heb ik nog een paar keer aangevallen om proberen weg te komen maar dat lukte helaas niet. In de laatste ronde wist ik mijn tactiek al maar je weet nooit wat er gebeurd. Een Italiaan ging al heel vroeg aan (zat met 5 Italianen samen) ik dacht ik moet gelijk mee, ging er volle bak achteraan berg op, en knalde er vol gas over heen. Ik ging zo hard dat niemand mij meer kon volgen en waardoor ik al vroegtijdig mijn handen in de lucht kon steken.

    Zondag 4 mei stond de tijdrit op de planning, maar door de wegwedstrijd de dag ervoor kon ik hier helaas niet starten. In overleg met mijn trainer besloten dat het beter was om mijn rug rust te geven omdat het volgende weekend er pas echt om zou gaan, daar zouden de WK tickets te verdienen zijn. Doordat ik niet starten ben ik 5de in het eindklassement geworden. Het was een combi klassement wegwedstrijd + tijdrit samen bij elkaar op.

    World Cup Italië: Tijdrit

    Vrijdag 9 mei was het zover de eerste kans om aan de eisen te voldoen om een WK ticket te halen voor het WK in Greenville (Amerika) eind augustus. De wedstrijd bestond uit 15 kilometer tijdrijden. Het was een saai parcours het was alleen maar rechtdoor, naar 7.5 kilometer een keer punt en dan weer terug. Ik ging met goede moed van start want met trainen bijna tot geen last meer van mijn rug. De heen weg niet volle bak gereden omdat ik van de wind af ging en terug echt volle bak de wind tegen had. De eerste 7.5 kilometer ging lekker, kon een lekker ritme vinden en vasthouden. Kreeg onder tijd wel wat last van mijn rug. Bij het keerpunt ging het daarom ook mis, kwam al moeilijk omhoog en naar het keerpunt kon ik ook niet meer in de houding liggen. Ik dacht gelijk, ik ga rechtop zitten en trap wel volle bak door en dan zie ik wel waar het schip strand. Ik kwam over de finish echt helemaal gesloopt en ietsje later hoorde dat ik zesde was geworden. Met die uitslag was ik echt super blij, moest top 6 rijden voor een WK ticket dus die had ik in de pocket.

    Wegwedstrijd:

    Zondag 11 mei stond er een wegwedstrijd op de kalender van 67 kilometer (8 ronden). Dit was de eerste keer dat ik zover moest fietsen in wedstrijdverband. Vanaf de start ging het gelijk super hard, zo hard dat ik dacht whooo wat gebeurd hier? Zo hard gaat het in begin nooit. Op een gegeven moment reed ik steeds verder naar voren tot dat er in het peleton gefloten werd en iedereen gelijk naar mij keek, ze dachten die gaat wat doen, hij is wereld kampioen. Ik dacht gelijk nou ik hoef niks te doen want ik kom tocht niet weg. In de tweede ronde was er een valpartij, gelukkig bleef ik overeind maar hoe? Dat snap ik zelf nog steeds niet, de fiets van de gene die viel kwam tegen mijn fiets aan maar ik bleef toch overeind gelukkig. Maar door die valpartij was de groep uit elkaar gevallen en zat ik niet in de eerste groep. Heb samen met een paar anderen door gefietst en hoorde onder tijd dat ik mijn categorie zesde lag dus dat was voldoende. Heb samen met het groepje de wedstrijd uitgefietst maar makkelijk ging het niet, het was echt afzien, ben denk ik nog nooit zo stuk gegaan tijdens een wegwedstrijd.

    Terug kijkende op de World Cup:

    Ben eigenlijk zeer tevreden over mijn prestaties en uitslagen. Nog geen maand geleden reed ik nog het WK baan in Mexico (zilver op de 1 kilometer) en dan nu alweer belangrijke wedstrijden op de weg. Merkte goed dat ik wedstrijdhardheid te kort kwam om echt mee te doen om de prijzen. Maar de grootste doel was een WK ticket binnen halen en dat is gelukt. Ik zou eind augustus mijn regenboog trui kunnen verdedigen in Greenville (Amerika)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>